در حال بارگذاری...

روشی کاملاً طبیعی است که با استفاده از اجزای خون خود بیمار برای تحریک و نوسازی بافتهای آسیب دیده در مناطق صورت، گردن، سر و سینه، دست ها و بدن مورد استفاده قرار می گیرد. پی آر پی یک فرآورده خونی به معنای پلاسمای غنی از پلاکت است که طی یک فرآیند جداسازی از خون تازه و لخته نشده تهیه می گردد
خون شامل پلاسما و عناصر جامد معلق در پلاسما یعنی گلبول های قرمز و سفید و پلاکت هاست. پلاکت ها اجسام کروی یا بیضوی کوچکی هستند که از قطعه قطعه شدن سیتوپلاسم سلول هایی به نام مگاکاریوسیت در مغز استخوان حاصل می شوند. در هر میلیمتر مکعب از خون انسان 150 تا 400 هزار پلاکت وجود دارد. نقش اصلی پلاکت ها جلوگیری از خون ریزی رگ ها بوسیله تشکیل توده پلاکتی و کمک به ترمیم جدار عروق می باشد. در واقع پلاکت ها در پاسخ به آسیب بافتی و پارگی عروق با ایجاد پلاک پلاکتی و لخته منجر به هموستاژ شده و سپس با ترشح پروتئین های خاصی، ترمیم بافتی را سبب می شوند که شامل: کموتاکس سلول ها، پرولیفراسیون و تمایز سلول ها، حذف بافت آسیب دیده، ایجاد هروق و ماتریکس خارج سلولی و بازسازی بافت آسیب دیده است. در واقع در فرآیند ترمیم و بازسازی پلاکت ها بازیگر و تأمین کننده اصلی فاکتورهای مورد نیاز می باشند
از آنجایی که گلبول های قرمز و سفید و پلاکت ها دارای وزن مخصوص متفاوتی هستند، بنابراین برای جداسازی آنها از یکدیگر می توان از سانتریفیوژ بهره برد. اگر خون منقعد نشده سانتریفیوژ شود، سه لایه شامل گلبول های قرمز، گلبول های سفید، پلاکت ها و پلاسما به دست می آید. از آنجایی که جدا کردن پلاکت ها که در لایه میانی قرار گرفته اند به راحتی امکان پذیر نیست، بنابراین با توجه به گستره استفاده از پلاکت ها در تخصص های پزشکی کیت های گوناگونی ساخته شده اند. این کیت ها به طور کلی در دو شکل لوله ای و ظروفی موجود می باشند
با توجه به نقش پلاکت ها و مواد مترشحه از آنها در فرآیندهای بازسازی بافت های آسیب دیده نظیر: تمایز سلولهای بنیادی، شکل گیری ماتریکس، رگ زایی، سنتژ کلاژن و ... می توان اظهار داشت به طور کلی در هر عارضه ای که ترکیب فرآیند بازسازی بافت بتواند نقشی در بهبود عارضه داشته باشد، می توان از (PRP) پی آر پی بهره برد. بسیاری از مشکلات زیبایی نظیر چین و چروک ها، خطوط و ... حاصل پروسه پیری و کاهش کلاژن، الاستین، ماتریکس بین سلولی، فیبروپلاست ها و چربی در لایه های پوست است. این پروسه: قوام، شکل، حجم، صافی و قابلیت ارتجاع در پوست را کاهش داده و در نهایت به مشکلاتی نظیر چین و چروک و خطوط ناخواسته منتهی می گردد که با توجه به نقش پلاکت ها در بازسازی بافت های مختلف از جمله در بازسازی کلاژن، الاستین، عروق و ماتریکس بین سلولی و بازگرداندن شادابی و جوانی به پوست، بایستی اذعان داشت که (PRP) پی آر پی، قطبی جدید در درمانهای زیبایی می باشد. در جراحی پلاستیک و زیبایی نیز جهت: فیس لیفت، ابدومینوپلاستی، برو لیفت، بریست آگومنتیشن و اسکین گرافتس از (PRP) پی آر پی استفاده می گردد
با توجه به این نکته که در فرآیند پی آر پی از خون خود شخص استفاده می شود، بنابراین عوارض احتمالی عفونت، انتقال بیماری و پس زدن را ندارد. هیچ نگرانی در مورد غیراستاندارد بودن یا ناشناخته بودن محصول وجود ندارد. پذیرش بسیار زیادی از سوی بیمار دارد. با توجه به وجود کیت مخصوص، پروسه کار کاملاً استریل بوده و نیاز به بستری و استراحت ندارد. این درمان تقریباً بی درد است و بیمار به راحتی آن را تحمل می کند. کم یا زیاد بودن مقدار تزریق خطرناک نیست. یک روش غیر تهاجمی است و خطرات کمی دارد. اثر و ماندگاری طولانی تری دارد. دوران نقاهت بعد از جراحی را به طور مشخصی کاهش می دهد. نسبت به روش های مشابه هزینه زیادی ندارد. از نظر ایمونولوژی خنثی است و هیچ گونه حساسیت یا آلرژی ایجاد نمی کند. به روش های مختلف قابل استفاده است. در همه نواحی بدن قابل استفاده بوده و محدودیتی در این زمینه ندارد. به عنوان یک چسب طبیعی عمل می کند. با توجه به وجود آنتی بادی ها در پلاسما به عنوان یک آنتی بیوتیک طبیعی عمل می کند. هم در زنان و هم در مردان مؤثر بوده و هیچ نوع محدودیت سنی و جنسی ندارد
موضع تزریق شده تا 24 ساعت شسته نشود. از کرم ضد آفتاب استفاده شده و از تابش مستقیم آفتاب به مدت 2 هفته اجتناب گردد. همچنین استفاده از کرم نگهدارنده روز و شب و نیز استفاده از عینک آفتابی به مدت یک هفته توصیه می گردد
در چند روز اول ممکن است قرمزی، ورم، سوزش و درد خفیف ایجاد شود که معمولاً در زمان کوتاهی برطرف می شود. در موارد نادری احتمال بروز عفونت و هماتوم وجود دارد
بر حسب شرایط پوست تعیین می شود، ولی به طور کلی برای جوانسازی صورت بر حسب سن از یک تا چهار جلسه با فواصل 2 الی 6 ماهه پیشنهاد می شود.
در سنین 30 الی 40 سالگی، هر 1 الی 2 سال، یک جلسه کافی است. در سنین 40 الی 50 سالگی، سه جلسه درمان لازم است، به این ترتیب که جلسه دوم شش ماه بعد از جلسه اول و جلسه سوم نه ماه بعد از جلسه دوم باشد. درمان نگهدارنده، هر 1 الی یک سال و نیم کافی است. در سنین بالای 50 سال نیز سه جلسه درمان لازم است به این ترتیب که جلسه دوم سه الی شش ماه بعد از جلسه اول و جلسه سوم شش ماه بعد از جلسه دوم باشد. درمان نگهدارنده هر سال یک بار کافی است
کنسرهای پوستی، طول درمان با استروئیدها و شیمی درمانی، بیماری های مزمن، دیابت و ایدز، بیماری های پوستی مانند پورفیری، بیماری های خون و اختلالات انعقادی، در موارد مصرف آسپرین و بیماری های ضد انعقاد شایان ذکر است تزریق PRP در عروق خونی ممنوع و خطر آفرین است
افراد سیگاری، الکلی و دارای سوء تغذیه، افراد مبتلا به مشکلات ژنتیکی پوست، ضایعات پیشرفته ناشی از نور خورشید، هایپر پیگمانتاسیون های پیشرفته، خطوط عمیق ضایعات مویرگی روی بینی و گونه ها
هرچند نتایج درمانهای پوست با PRP تا سه هفته ظاهر می شوند ولی ظهور نتایج کامل حدود 3 ماه طول خواهد کشید.
پی آر پی (PRP) را نباید مدت زمان زیادی نگهداری نمود، زیرا سوخت و ساز پلاکت ها در بیرون از بدن نیز ادامه دارد و فقدان اکسیژن موجب می شود رو به سوخت و سازهای غیرهوازی بیاورند.
این روش درمانی جایگزین دیگر روش های درمانی نیست، بلکه یک روش درمانی مکمل و کمک کننده همراه با دیگر روش هاست
پی آر پی تقریباً بی درد است و بیمار به راحتی آن را تحمل می کند، لیکن در صورت حساس بودن بیمار، می توان 30 تا 45 دقیقه قبل از درمان از کرم های بی حسی موضعی بهره برد
پی ار پی به خوب شدن و ترمیم رخمها سرعت میبخشد تسریع بالایی برای بهبودی زخمها دارد
لیزر نوری تك رنگ و تك طول موج است. در لیزر موهای زائد عمدتاً نور لیزر در رنگدانه ملانینی كه در موها به وفور یافت می شود، جذب شده و سبب تخریب سلولهای سازنده مو میشود و به همین دلیل است كه هرقدر مو ضخیمتر و مشكی تر باشد، ملانین بیشتری دارد که نور لیزر را بهتر جذب كرده و راحتتر از بین می رود. در عین حال چون ملانین در خود پوست هم وجود دارد هرچه مقدار آن كمتر باشد، یعنی بیمار سفیدتر باشد، انرژی كمتری در پوست جذب شده و احتمال سوختگی ناشی از لیزر مو كمتر می شود
بیمار ایده آل، بیماری است كه پوستی روشن اما مویی مشكی و ضخیم داشته باشد. انتظاراتش واقع گرایانه بوده و اختلال هورمونی نداشته باشد. هرچند كه با پیشرفت هایی كه در زمینه لیزر و روشهای سرد كردن پوست به وجود آمده است بیمارانی كه پوستهای تیره تر دارند را هم می توان به شكل مؤثری درمان كرد. در مورد موهای بلوند، سفید یا قرمز كاهش دائمی موهای زائد غیرممكن است. اگرچه رشد این موها را می توان با انجام لیزر گاهی تا 3 ماه هم به تأخیر انداخت اما معمولاً با همان تعداد و ضخامت و رنگ قبل مجدداً رشد می كنند، بنابراین این افراد درصورت تمایل می توانند با انجام لیزر هر 3 ماه، رشد موهایشان را تنها کنترل کنند
ابتدا در مورد انجام لیزرهای قبلی، دفعات آنها و نتایج آنها صحبت می شود: وجود اختلالات هورمونی و علائمی كه به نفع آنها وجود دارد (مثل نامنظمی سيكل قاعدگي، ریزش موی سر، جوشهای مكرر صورت و سابقه نازایی): از آنجا كه اختلالات هورمونی در بسیاری از بیماران پرمو دیده می شود حتماً بیمار باید از این جهت بررسی شود و گرنه درمان با لیزر تأثیر نداشته و به درازا خواهد كشید. مصرف بعضی داروها كه میتوانند منجر به رویش موهای زائد شوند. مثل كورتونها، هورمونها و مینوكسیدیل: این داروها باعث رشد موهای زائد می شوند. در این بیماران لیزر اثر مناسب را نخواهد داشت. وجود بعضی بیماریها مثل پسوریازیس، لیكن پلان، ویتلیگو (برص): در این بیماران احتمال پیدایش ضایعات در محل لیزر وجود دارد. سابقه اسكار هیپرتروفیك یا كلوئید (گوشت اضافه محل عمل): انجام لیزر در این بیماران احتمال دارد، سبب ایجاد اسكار هیپرتروفیك شود و بهتر است انجام نگیرد. سابقه تبخال مكرر: در این بیماران از 24 ساعت قبل تا یك هفته بعد از لیزر باید داروهای ضدتبخال مثل آسایكلوویر استفاده شود. سابقه عفونت فعال مثل جوشهای چركی: در صورتی كه بیمار جوش چركی یا هر كانون عفونی دیگری در محل لیزر مو داشته باشد باید تا زمان درمان آن عفونت لیزر به تعویق بيفتد. برنزه بودن(tanning): به هر روشی كه فرد باعث برنزه شدن پوست خود شده باشد، اعم از آفتاب گرفتن یا سولاریم، احتمال سوختگی پوست و ایجاد لك به دنبال ليزر بسیار زیاد است. در این بیماران بهتر است درمان تا زمان از بین رفتن رنگ به تعویق بیفتد و در این مدت بیمار از تركیبات ضدلك و ضدآفتاب استفاده كند. وجود تاتو یا خال یا كك و مك در محل لیزر: از آنجا كه انجام لیزر مو می تواند باعث كمرنگ شدن این ضایعات شود باید از قبل به بیمار در مورد این مسئله تذكر داد. مصرف ایزوترتینویین (نوعی تركیب vitaمثل راكوتان كه برای درمان جوشهای مقاوم به كار میرود): اگر بیمار از این دارو استفاده می كند چون باعث حساس شدن شدید پوست به نور لیزر و افزایش احتمال سوختگی و اسكار و لك میشود حداقل 6 ماه باید لیزر مو را به تعویق انداخت. مصرف داروهای حاوی طلا: این داروها در بعضی بیماران رماتیسمی به كار می روند و نباید در این بیماران لیزر انجام داد. سابقه بیماریهایی مثل لوپوس: اين بيماريها پوست را به نور حساس می كنند و بهتر است لیزر در آنها انجام نشود. هرچند كه هیچ مدركی دال بر صدمه به جنین در لیزر مو وجود ندارد اما بهتر است در بیماران باردار لیزر را به تعویق بیندازیم
پاسخي قطعی به این سؤال نمی توان داد چون بسته به فرد و محل مورد درمان تعداد جلسات متفاوت است. مثلاً لیزر موهای صورت بیشتر از ناحیه زیر بغل طول می كشد و در كل به طور متوسط 7-3 جلسه درمان لازم است ولی ممكن است بیشتر یا كمتر طول بكشد و درصورت وجود زمینه اختلالات هورمونی به درازا می كشد
كاهش تعداد موها، كاهش سرعت رشد، نازك شدن موها، كمرنگ تر شدن موها كه همه این موارد منجر به طبیعی تر شدن منظره محل درمان می شود
سوختگی، لك، عفونت، عدم جواب، فولیكولیت و آكنه.
شش هفته قبل: بیمار از كندن مو به وسیله موم و الكترولیز خودداری كند اما می تواند از تراشیدن یا كرمهای موبر استفاده كند. آفتاب گرفتن ممنوع است و باید از تركیبات ضدآفتاب استفاده كند. بیمارانی كه پوست تیره تر دارند باید از كرمهای روشن كننده استفاده كنند. روز قبل: ناحیه مورد درمان را بتراشد به نحوی كه تنها يك میلیمتر از نوك مو از پوست بیرون باشد. اگر بیمار سابقه تبخال دارد مصرف آسایكلوویر را شروع كند
به غیر از تركیبات بی حس كننده و ضد درد ضمن لیزر از روشهای مختلفی برای سرد كردن پوست استفاده می شود. این روشها شامل استفاده از ژل سرد، هوای سرد، شیشه های سرد و اسپری سردكننده است. در میان این روشها ژل سرد كمترین تأثیر را دارد و اسپری سردكننده مؤثرترین است
فاصله جلسات 3 هفته تا 1 ماه است

ثبت نام در خبرنامه

از تخفیف های ویژه اریسا زودتر از دیگران با خبر شوید!